تبلیغات
خوز بلاگ - دروغ پراکنی برخی افراد متواری نزد افکار عمومی و مجامع بین المللی و حقوق بشر
 دروغ پراکنی برخی افراد متواری نزد افکار عمومی و مجامع بین المللی و حقوق بشر
« در دنیای توسعه نیافته ی ایدئولوژی ، نظامی از دروغ ها است که مردم را تحریک می کند که زنده بمانند.»  ( ایزابیل هیلیتون)                                                                 

ابتدا تحلیلی کوتاه در مورد دروغ گویی :

دروغ گفتن ، انحراف از صراط مستقیم ، فطرت و خلقت است. و بدون تردید مخالف وجدان اخلاقی بوده و در نظرات تمام ملل جهان و در تعالیم پیامبران الهی عملی نا پسند و مذموم است.

 دروغگویی ؛ بیماری خطرناکی است که ممکن است از دوران کودکی بروز کند و تا پایان عمر وجود  داشته باشد.

دروغگویی از نظر لغوی به معنی کتمان واقعیت است.به عبارت دیگر بیان سخنی که برای گوینده واقعیت خارجی ندارد. دروغگو از طریق دروغ گفتن ضعفهای خود را می پوشاند، شنونده را گمراه می سازد ، به ظاهر خود را از تنبیه نجات می بخشد و بدین وسیله توجه دیگران را به خودش جلب می کند.دروغ و دروغگویی رفتاری نا پسند است و به فرد شخصیت دروغین می دهد.

دروغگویی به عنوان یک معضل ، علل متعددی دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم:

1.      دروغگویی فرزندان ، ناشی از دروغگویی خانواده های آنهاست.

2.      دروغگویی شخص برای جلب توجه دیگران به خود است.

3.      علت دیگر دروغگویی ناشی از ترس گفتن حقیقت است.

4.   از علل دیگر دروغگویی ( اجتناب از درد سر ، فریب دادن دیگران ، برای کسب جاه و مقام ، برای برطرف کردن نقص شخصی ، خود ستایی و تظاهر ، بی اعتمادی ، ضعف ، کمبود ها  و ..... ) می باشد.

مع هذا افراد متواری به خارج از  کشور نه تنها به این مشاکل روانی و اجتماعی دچار هستند ، بلکه به علت وجود جو و محیط مستعد برای دروغ پراکنی علیه نظام جمهوری اسلامی در غرب مخصوصاً اروپا و آمریکا انگیزه آنان به دروغ گویی و دروغ پراکنی علیه نظام را از حقوق حقه خویش در این خصوص می دانند. بنا بر این خلاف واقعیت و حقیقت سخن می رانند و نسبت های غیر منطقی و نا روا را به نظام جمهوری اسلامی منسوب می کنند. و حتی کسانی که به علت هوس بازی و ارتکاب جرم و تخطی از قانون  از دست عدالت گریخته اند هم خود را سیاسی و مخالف نظام جمهوری اسلامی قلمداد می کنند و نزد مجامع بین المللی و مراکز پناهندگی سازمان ملل متحد خود را آسیب دیده از نظام  و اینکه مورد تعرض و ضرب و شتم مأموران نظام و شکنجه قرار گرفته اند معرفی می کنند. و حتی آنهایی که کلاه بر دار بوده اند و اموال مردم رابه یغما برده اند و چک بی محل کشیده اند هم به حساب سیاست و اپوزیسیون ضد جمهوری اسلامی خود را معرفی می کنند. و نظام را به انواع تهمتها متهم می کنند و دم از حقوق بشر و پناهندگی  می زنند.

وقتی واقعیت و حقیقت منافع افراد سودجو و فرصت طلب را تأمین نکند و اهداف آنان را بر آورده نکند ، آسان ترین کار روی آوردن به دروغ است. با اینکه مسئله دروغ همانطور که در بالا اشاره شد یک مسئله روانشناسی است که به افراد و نحوه ی شکل گیری شخصیت آنان بستگی دارد . افراد ناقص و آنها ییکه احساس کمبود در وجودشان حس می شود که در نتیجه آنها را از واقعیت و محیط اطرافشان بیزارمی کند ، برای ترمیم این خلل و آسیب ها و رفع کمبود ها به دروغ متوسل می شوند. ولی دروغ در همه ی ابعادش مذموم و نفی شده است. « احمد رای » یک ادیب مصری می گوید: « حقیقت تلخ خیلی با نفع تر است از دروغ شیرین » . در بعضی جوامع و فرهنگ ها دروغ را کلید همه جرایم و جنایات می دانند. یعنی  انسانها یی که دروغ می گوییند به راحتی مرتکب هر جنایتی می شوند.

یکی دو دهه اخیر دروغ سیاسی همانند دروغ مصلحتی در بین افراد متواری به خارج از کشور مد و رایج شده است.و در دفاتر امور پناهندگان سازمان ملل متحد ( UN ) و دیگر موسسات و مجامع که در غرب برای پناهندگان مردم جهان سوم تدارک دیده اند ، دروغ سیاسی و دادن کیس فریبنده به کارشناسان سازمان ملل متحد به شکل وسیعی رایج شده است.

 جریان و فرآیند دروغ پراکنی به حقیقت یکی از مهمترین تاکتیکهای مقابله با نظام جمهوری اسلامی در غرب است  که نه تنها از سوی افراد متواری و گروههای فرصت طلب و سودجو بلکه حتی از جانب کشورهای غربی هم سو با آمریکا و امپریالیسم نیز می باشد.لذا برای بد نام کردن نظام جمهوری اسلامی در مجامع بین المللی و حقوق بشر افراد متواری طبق راهنمایی گروههای فرصت طلب و سودجو به دروغ پراکنی و ادعاهای دروغین علیه نظام جمهوری اسلامی می پردازند.

زیرا اگر قرار باشد حقایق را همانگونه که هست بازگو کنند ، در چنین حالتی نمیتوانند مجامع بین المللی و دفاتر امور پناهندگان سازمان ملل را همراه خویش سازند و عطف و توجه آنان را به خود جلب کنند.به همین خاطر متوسل به انواع دروغ پراکنی ها و ترفند ها می شوند تا با این حالت افکار عمومی و مجامع بین المللی و سازمانهای حقوق بشر را به خود جلب کنند. و عطف و کمک آنان را به نفع خویش بر آورده سازند. وتوجه آنان را به نظام جمهوری اسلامی جلب کنند.برای رسیدن به اهداف ، افراد متواری بایستی از گفتن حقایق دوری کنند و به شکل تراژدیک خود را مظلوم و ظلم و ستم نظام جمهوری اسلامی را نمایان کنند.و برای همراه ساختن خود با یک سری سیاستهای امپریالیستی – صهیونیستی  رایج در دنیا به رهبری آمریکا و رژیم اشغالگر قدس علیه نظام جمهوری اسلامی  و تخریب نام نظام اسلامی ایران خود را بنابر توصیه گروههای سیاسی ضد نظام در این راه بازیگر خوبی نشان می دهند تا به غایت خود و اربابانشان برسند.


نوشته شده توسط جابر علی احمد در یکشنبه 10 اردیبهشت 1391
 نوشته های پیشین
+ اطلاعیه ی فعالان جامعه ی مدنی اهواز: ماموریت ویژه "سید صباح موسوی"
+ ماجرای گردهمایی که آبروی ضد انقلاب را برد
+ پوشیدن لباس دموکراسی توسط تروریست‌های الاحوازی
+ چرخش 180 درجه ای رو به دموکراسی تروریست های موسوم به الاحوازی
+ اعتراض نژادپرستان تجزیه‌طلب به تبعیض نژادی اپوزیسیون!
+ تروریست های دیروز، فعالان حقوق بشر امروز
+ کدام یک از اعضای گروهک تروریستی خلق عرب با احمد شهید ملاقات نمودند ؟ " قسمت دوم "
+ کدام یک از اعضای گروهک تروریستی خلق عرب با احمد شهید ملاقات نمودند ؟ " قسمت اول "
+ تحرکات گروه‌های موسوم به خلق عرب
+ هیاهویی برای حمایت از تروریست‌ها
+ فیلم اعترافات هاشم شعبانی نژاد و هادی راشدی به اقدام تروریستی
+ اتحاد منحوس بر ضد ایران
+ شیخ‌خزعل؛ جای خالی عقلانیت سیاسی در رؤیای تجزیه‌طلبی
+ نسخه پیچی از نوع انگلیسی برای قومیت عرب
+ انتقادات شدید از سفر العریفی به مصر/ فرافکنی به سبک شیخ وهابی سعودی

صفحات :

خوز بلاگ آماده انتشار مطالب شماست

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت برای خوز بلاگ محفوظ می باشد